Het klonen van huisdieren brengt het klonen van mensen een beetje dichterbij

Miya had 10 jaar eerder zelfmoord gepleegd. Voor Must was het klonen van de bejaarde hond een manier om de herinnering aan haar dochter levend te houden en, zegt ze, om haar verdriet te beschermen.

Tijdens de kloonprocedure ontving Must updates, waaronder echos van de zich ontwikkelende pup. De tijdlijn leek vol grote toevalligheden. Dierenartsen ontdekten de hartslag van de kloon op Miyas verjaardag, 11 oktober. De puppy werd geboren in november, dezelfde maand dat Miya zelfmoord pleegde.

“Het is een teken. Voor mij is het een teken dat Miya betrokken en bewust is, “vertelde Must me.

Alarmbellen gingen in mijn hoofd. Must was niet zomaar een huisdier klonen. Ze probeerde een verloren kind te behouden. Het leek verschrikkelijk dicht bij een echt scenario voor het klonen van mensen, een waarin een diepbedroefde ouder probeert een zoon of dochter te vervangen die vroeg sterft.

Ik schoot een vraag aan Jose Cibelli, een wetenschapper voor het klonen van dieren aan de Michigan State Universiteit: Is het tijd om je weer zorgen te maken over het klonen van mensen?

Cibelli e-mailde snel terug: “Ja.”

Huiverig om te denken

Ik ontmoette Cibelli 15 jaar geleden, toen ik me tussen een groep journalisten bevond die non-stop verslag deed van klonen. Destijds leek het mogelijk dat iemand op elk moment zou proberen een mens te kopiëren. Er was een luidruchtige Italiaanse vruchtbaarheidsarts genaamd Antinori die zei dat hij dat was. proberen, en een UFO-sekte genaamd de Raëlians had een mensenkloonbedrijf, Clonaid; het leek maar al te aannemelijk toen ze de media voor de gek hielden met beweringen dat ze een kloonbaby hadden gemaakt met de naam Eve.In 2002 brachten de National Academies een noodrapport uit over de situatie.

Maar het klonen van mensen is nooit gebeurd. De reden is achteraf duidelijk. In de basiskloonprocedure dure, zoals dat waarmee Dolly het schaap werd gemaakt in 1996, wetenschappers nemen een volledige volwassen cel en injecteren deze in een ei dat is verlost van zijn eigen DNA. Het resulterende embryo is een kloon.

Maar dat proces is inefficiënt. Bij veel dieren leidt slechts één op de 100 gekloonde embryos ooit tot een levende geboorte. Sommige embryos vervallen in de IVF-schaal. Anderen verwelken in de baarmoeder. Van degenen die worden geboren, lijden enkelen aan afwijkingen en sterven ze snel.

Je zou “huiveren om na te denken”, zei een artikel uit 2001 in de New York Times, “wat zou er kunnen gebeuren als mensen worden gekloond met de huidige technieken. ”

Desalniettemin ging het klonen vooruit bij runderen en honden. Dat komt omdat eieren in voldoende grote aantallen kunnen worden verzameld om bedrijven in staat te stellen de inherente inefficiëntie van de technologie te overwinnen. Mislukte klonen zijn slechts een kostenpost voor het zakendoen.

De oorzaak van de problemen wordt tegenwoordig beter begrepen. Om een huidcel een huidcel te laten zijn, heeft deze niet het volledige aantal genen nodig. Zoveel zijn gewoon afgesloten. De reden dat klonen überhaupt werkt, is dat een ei een opmerkelijk vermogen heeft om genen weer aan te zetten via een proces dat herprogrammering wordt genoemd. Toch heeft het ei maar een paar uur om het werk te doen, en sommige genen zijn resistent.

Het zijn deze resistente genen, die nog steeds geblokkeerd zijn en niet beschikbaar zijn om hun rol te spelen in het zich ontwikkelende embryo, waarvan wordt aangenomen dat ze verantwoordelijk zijn. voor de ondergang van klonen ”, zegt Cibelli.

Er is iets veranderd

Dat is ook waar de recente doorbraken binnenkomen. Cibelli wees me op het werk van Yi Zhang, een stamcelbioloog in het Boston Childrens Hospital en een onderzoeker bij het Howard Hughes Medical Institute. Hij zei dat Zhang chemicaliën heeft gevonden die, als ze aan een ei worden toegevoegd, kunnen helpen de geblokkeerde genen vrij te maken.

In Zhangs handen, toevoeging van deze ” modifiers ”heeft geleid tot dramatische verbeteringen bij het klonen – het wegnemen van barrières die aanwezig zijn in de volwassen cellen. Zhang probeerde het eerst met muizen. In plaats van dat ongeveer 1 procent van de gekloonde embryos leidt tot een muizenpup, zegt hij, nu doet 10 procent dat.

“De winst in efficiëntie is enorm”, zegt Zhang, die zegt dat hij een patent heeft aangevraagd. over de ontdekking.

Zhang probeerde het proces vervolgens op menselijke eieren. In 2015 rekruteerde zijn team vier vrouwen om eicellen uit hun eierstokken te laten trekken. Hierin injecteerden ze huidcellen van andere mensen.

Zonder de gen-afgevende moleculen ontwikkelden de gekloonde embryos zich nooit correct. Met de modificatoren deed ongeveer een kwart dat echter wel. “We probeerden de barrières in de volwassen cellen weg te nemen”, zegt hij. “Waar het op neerkomt: anders hadden we gefaald.”

Voor de duidelijkheid: Zhang is niet van plan babys te maken, maar zijn doel bij het klonen van menselijke embryos ter grootte van een spek is het verkrijgen van hun stamcellen. Bekend als therapeutisch klonen, is het een manier om krachtige embryonale stamcellen te creëren die genetisch identiek zijn aan die van de volwassen donor – zeg maar als een bron van vervangend weefsel.

Therapeutisch klonen is geen nieuw idee. Cibelli was zelf de eerste die het 15 jaar geleden probeerde (en faalde). Toen het niet werkte, gingen wetenschappers over op andere manieren om stamcellen te maken door huidcellen in het laboratorium te herprogrammeren.Maar opeens is het klonen van stamcellen niet meer het wackadoodle-schema dat het ooit was. Met een hogere efficiëntie kunnen artsen het daadwerkelijk gebruiken om bijpassende weefsels te maken voor mensen die het kunnen betalen, zegt Zhang. Hij begint een bedrijf, NewStem, om gekloonde stamcellen te gaan bankieren.

“Vroeger was het theoretisch mogelijk, maar je zou veel eieren moeten gebruiken, dus het was geen realiteit,” zegt Zhang. “Nu, met de efficiëntie, wordt het werkelijkheid.”

Apenklonen

We kunnen vrij goed gekloonde menselijke embryos maken. Kunnen we verder gaan en die embryos tot een baby laten groeien? Een aanwijzing kwam in januari 2018, toen onderzoekers in China voor het eerst onze dierlijke neven – apen – kloneerden. Fotos van twee schattige baby-primaten, Zhong Zhong en Hua Hua, verspreidden zich snel over de wereld.

Qiang Sun en Mu-ming Poo | Chinese Academie van Wetenschappen | Cell Press

Waarom was het de Chinezen gelukt waar elke eerdere poging om apen te klonen was mislukt? Het antwoord was dat ze de efficiëntieverhogende moleculen van Zhang hadden gebruikt.

Niet alle problemen zijn opgelost. De Chinezen slaagden erin de dieren te creëren door te beginnen met huidcellen van een geaborteerde apenfoetus. Maar twee andere klonen, gemaakt van de cellen van een volwassen dier, stierven kort na de geboorte. Er zijn weinig details beschikbaar over waarom die twee apen stierven. Maar het is een veilige gok dat het op de een of andere manier te maken had met een onvolledige herprogrammering van de volwassen cellen.

Volgens Zhang zou het nog steeds gek en onpraktisch (en illegaal) zijn om te proberen een persoon te klonen. Ondanks de hogere efficiëntie merkt hij op dat Chinese teams 63 draagmoeders en 417 eieren gebruikten om twee apenklonen te maken. Stel je voor dat je zorgt voor tientallen menselijke surrogaten en eiceldonoren.

“Geen enkele samenleving zou dit kunnen accepteren”, zegt Zhang. “Aan de andere kant, als je het mij vraagt, kun je de efficiëntie nog meer verbeteren? Het antwoord is ja. Mijn antwoord is dat uiteindelijk, vanuit technologisch oogpunt, het klonen van mensen mogelijk zal zijn. ”

Motivaties voor klonen

Het maken van een menselijke kloon is niet alleen een kwestie van technologie. Je hebt ook een reden nodig om het te doen, experts die willen helpen en iemand om alles te financieren.

Wildcatting-miljardairs zijn misschien wel het gemakkelijkste om te regelen. In maart zond het CBS-programma 60 Minutes een segment uit over La Dolfina, een Argentijns poloteam waarvan de spelers allemaal kopieën van hetzelfde paard rijden. De ondernemer achter het klonen van paarden, de Texas-zakenman D. Alan Meeker, vertelde CBS dat hij door enkele van de rijkste mensen ter wereld is gevraagd om een mens te klonen. Meeker zei dat hij had geweigerd. Zijn reden: niemand zou hem vertellen waarom ze een kloon wilden.

Maar we kennen één reden – misschien wel de krachtigste van allemaal. Toen ik telefonisch met Must sprak, fotograaf, vertelde ze haar verwoesting over de zelfmoord van haar dochter.

Must had Miyas hond, Billy Bean, geërfd en vertelde me dat het idee van klonen plotseling bij haar opkwam, jaren later, toen de hond op het punt stond 14 te worden. “Ik was bang dat iedereen Miya zou vergeten, dat zal ik Miya vergeten,” zei Must. “Ik dacht dat ik de hond zou verliezen, en ik viel letterlijk een deel. Het was een bliksemschicht: oh mijn God, ik ga haar klonen. Ik was gewoon wanhopig.”

Labrador retriever Billy Bean en haar kloon, Gunni.

Met dank aan Monni Must

Uiteindelijk moet een dierenarts een monster van het huidweefsel van de hond laten verzamelen en naar een bedrijf genaamd PerPETuate sturen. Voor een vergoeding van $ 1.300 bereidt PerPETuate een cellijn van de huid van een huisdier voor en slaat de cellen op in vloeibare stikstof voor later klonen. De service is in feite een goedkope manier om het DNA van een dier vast te houden terwijl je beslist of je de volledige kloneringskosten van $ 50.000 betaalt. PerPETuate oprichter Ron Gillespie zegt dat hij bevroren weefsel van honden, katten en zelfs een leeuw uit een Mexicaanse dierentuin opslaat. Must is niet de enige die een hond van een dood kind kloneert, zegt hij. Het bedrijf accepteert echter geen menselijke cellen, niet van nabestaanden of iemand anders.

“We hebben veel verzoeken gekregen”, zegt Gillespie. “Ik zeg dat we het niet doen. En als mensen me aansporen waar ze het kunnen doen, zeg ik: Ik weet het niet. Ik verwerp het gewoon volledig. Een van de grootste klachten die we hierover hebben, is dat het zo is. zal leiden tot het klonen van mensen, en daar zijn mensen erg tegen, te beginnen bij mij. ”

De cellen van Billy Bean werden uiteindelijk verzonden naar ViaGen Pets, een bedrijf in Texas dat de kloondienst levert. In september 2017 , Moet erachter komen dat gekloonde embryos van Billy Bean waren overgebracht naar een hondensurrogaat. Twee maanden later pakte ze de nieuwe puppy op. De hond heeft een echte ziel en is alles wat mijn dochter was – leuk, sociaal, vriendelijk en mensen worden aangetrokken tegen haar, zegt ze. “Ik heb het gevoel dat ik nog steeds die tastbare, tactiele verbinding heb en niet alleen een spirituele verbinding.”

Ik vroeg uiteindelijk aan Must: Zou ze Miya hebben gekloond als ze de kans had gehad?

Ze zei dat het geen vraag is waarop ze een antwoord heeft. “Als je een kind krijgt dat sterft, ben je niet op een goede plek. Je bent niet op een plek om een rationele beslissing te nemen”, zegt ze.

Ze geeft zelfs toe dat mensen dachten dat ze dat zou doen. “over de rand” gegaan toen ze besloot de hond te klonen. “Het was een bijzonder wanhopige poging van mijn kant. Mijn andere dochters dachten dat ik mijn knikkers kwijt was”, zegt ze. “Maar het werkte. Het is best eng om te bedenken wat dit betekent. ”

{{creditRemaining}} gratis verhalen resterend
1 gratis verhaal resterend
Dit is je laatste gratis verhaal.

Log in Schrijf je nu in

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *